Czwartek, 17 kwietnia, 2008
Punk narodził się w połowie lat 90. XX wieku, niemal równocześnie w Stanach Zjednoczonych (New York Dolls, Ramones) i w Wielkiej Brytanii (Sex Pistols, Clash, Damned, Cock Sparrer). Korzenie muzyczne sięgają glamrocka i psychodelii, natomiast ideologia wyrażała przede wszystkim bunt i wiarę w to, że można zmienić świat, biorąc choćby część spraw w swoje ręce. W ostrzu krytyki znaleźli się politycy i wielkie korporacje, konsumpcyjny styl życia i podsycane przez massmedia mody. Ideowo punk często odwoływał się do anarchizmu, wyrażał treści wegetariańskie, pacyfistyczne, alterglobalistyczne. Z punka ewoluowały m.in. takie gatunki jak: oi punk, anarcho-punk, hard core, crust i wiele innych.

Moja prywatna przygoda z punk rockiem rozpoczęła się w 1982 lub 1983 roku. Zaczęło się od źle nagranych kawałków Bikini i WC, potem były nagrania z Jarocina - Xenna, Dezerter, Corpus X, Brak... W 1984 roku sam pierwszy raz byłem w Jarocinie, a był to bodaj najlepszy dla punk rocka czas, wśród laureatów były: Siekiera, Moskwa i Prowokacja, pierwszego dnia na dużej scenie grał Sedes, a potem Dezerter. I tak mi już zostało, choć upłynęło wiele lat. Napisałem dwie powieści, które są osadzone w punk-rockowych dekoracjach – „Xenna moja miłość” i „Melanże z Żyletką”. O moim prywatnym „buncie” opowiadam m.in. w wywiadzie udzielonym kwartalnikowi literackiemu „Wyspa”.

linki zewnętrzne: Independent, Punk Serwis, Scena Online